Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3314 E. 2024/3354 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/995 E., 2020/444 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve 5271 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanık ...'ın olay yerinde olduğu, gayri resmi eşim dediği kişinin hırsızlık eylemini takip ettiği, birlikte oldukları ve Burcu olarak tanıttığı eşinin yakalanması üzerine; eşinin olay yerinden kaçması için mağdur ve tanık ...'a müdahale ettiğinin sanığın ikrarı, beyanlar ve dosya kapsamından anlaşılmakta olduğu, olaya ilişkin CD kaydı dosya içinde bulunduğu halde izlenip incelenmediği, sanık ...'ın eşi olarak tanıttığı ve olay sırasında kaçan şahsın gerçek kimliğini vermeyerek benzer olaylarda da kimliği kullanılan ...'ın kimlik bilgilerini verdiği, 5271 sayılı Kanun'un 223 ve 230. maddeleri gereğince delillerin yeterince incelenip tartışılmadığı, sanığın hırsızlık eylemine iştirak ettiği sabit olduğu halde; yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle usul ve yasaya uygun Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak sanık ...'ın beraatine karar verilmesinin (Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.03.2015 tarihli ve 2012/10290 Esas, 2015/37733 Karar sayılı kararı) usul ve yasaya aykırı (CMK.289/1-g) olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca gereği için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.