Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29964 E. 2024/6958 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29964
Karar No
2024/6958
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/367 E., 2015/774 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2015 tarihli ve 367-774 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 13.11.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğu, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede; 1-Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2-Sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğinin aynı zamanda en son bilinen adresi olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince MERNİS şerhi ile yapıldığı ve eşine tebliğ edildiği, yapılan bu tebliğ işleminin ise usulsüz olduğu anlaşılmışsa da, hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay erteli hapis cezasının kesinleşmesi sonrasında denetim süresi içinde suç işlediği gerekçesiyle Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 367-774 sayılı ek kararı ile aynen infaz kararı verildiği ve ek kararın cezaevinde olan sanığa 23.02.2017 tarihinde tebliğ edildiği, anılan tarih itibarıyla sanığın karardan haberdar olduğunun kabulü ile 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmünü öğrenme üzerine tebliğ etmiş sayılması gerektiğinden, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29964, K. 2024/6958, T. 02.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29964-e-2024-6958-k-8761ab5fb5c3