Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2989 E. 2025/10948 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2989
Karar No
2025/10948
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2619 E., 2019/2472 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, samimi beyanları da dikkate alınarak hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ile lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/399 Esas, 2017/641 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.11.2017 tarihli ve 2017/2074 Esas, 2017/2237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlerin, sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında iki ayrı hırsızlık suçunun oluştuğuna dair delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmak suretiyle taraflar da çağrılıp deliller değerlendirilerek sonucuna göre İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden hüküm kurulması veya duruşma neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine ya da düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi veya hukuka aykırılığın niteliğine göre duruşma açılmasını dahi gerektirmeyecek bir hukuka aykırılığın bulunması durumunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma yerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi yerine bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.11.2017 tarihli ve 2017/2074 Esas, 2017/2237 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Ankara 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2018/508 Esas, 2019/272 Karar sayılı kararının yasal dayanaktan yoksun olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmak suretiyle taraflar da çağrılıp deliller değerlendirilerek sonucuna göre İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden hüküm kurulması veya duruşma neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine ya da düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi veya hukuka aykırılığın niteliğine göre duruşma açılmasını dahi gerektirmeyecek bir hukuka aykırılığın bulunması durumunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma yerine düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hümün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/2989, K. 2025/10948, T. 03.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-2989-e-2025-10948-k-ae18ce6ca470