Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29804 E. 2024/9324 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin,18.09.2023 tarihli ve 2023/2090 Esas, 2023/2433 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için; “Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesi” şeklindeki hukuka aykırılığa ilişkin olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi gereği olağanüstü yasa yollarından itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilmekle, Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 2- Hırsızlık suçu için; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2019 tarihli ve 2017/308 Esas, 2019/249 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/2469 Esas, 2020/1875 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca sanığa müdafii atanmasının zorunlu olması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2019/2469 Esas, 2020/1875 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin bozması sonucu verilen Ankara 55. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.07.2023 tarihli ve 2021/738 Esas, 2023/484 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, aynı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.