Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29276 E. 2024/10025 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/29276
Karar No
2024/10025
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay CumhuriyetBaşsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2023 tarihli ve KYB-2023/116604 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5237 sayılı Kanun'un 160. maddesinde yer alan, ''Kaybedilmiş olması nedeniyle malikinin zilyedliğinden çıkmış olan ya da hata sonucu ele geçirilen eşya üzerinde, iade etmeksizin veya yetkili mercileri durumdan haberdar etmeksizin, malik gibi tasarrufta bulunan kişi, şikayet üzerine, bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 49/1. maddesinde yer alan "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hâllerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz." şeklindeki düzenleme ve yine 61/9. maddesinde yer alan "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki düzenlemeler uyarınca kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçuna ilişkin adlî para cezası tercih edilmesi durumunda para cezasının 1 ay karşılığı 30 günden az olamayacağı nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, sanık hakkında anılan suçtan mahkemesince alt sınırdan olduğu belirtilmesine rağmen, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılıp 90 gün adli para cezası tayin edilerek 1/6 oranında takdiri indirim sonucu neticeten 75 gün adli para cezası karşılığı 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına karar verildiği, ancak suçun yaptırımının bir yıla kadar hapis veya adlî para cezası olduğundan alt hadden para cezası seçilerek cezalandırılması halinde temel cezanın 30 gün olarak tayin edilip 1/6 oranında takdiri indirim sonucu neticeten 25 gün karşılığı 500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması gerekirken sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/9. maddesinde yer alan "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki hüküm gereğince, seçimlik ceza öngörülen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçuna ilişkin adlî para cezası tercih edilmesi durumunda, para cezasının 1 ay karşılığı 30 günden az olamayacağı, sanık hakkında kurulan hükümde “temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle ceza tayin edildiği” belirtildiği hâlde, anılan suçun para cezası olarak cezasının alt sınırının 1 ay karşılığı 30 gün olacağı, sanık hakkında aynı Kanun'un 160/1. maddesi uyarınca temel cezanın 1 ay karşılığı 30 gün olarak belirlenmesi gerekirken 90 gün karşılığı olarak adlî para cezasının belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2020/536 Esas, 2021/1171 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; 5237 sayılı Kanun'un 160/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 30 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adlî para cezasının 500,00 TL olarak belirlenmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/29276, K. 2024/10025, T. 24.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-29276-e-2024-10025-k-a6d959b8dc97