Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28847 E. 2024/19957 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/28847
- Karar No
- 2024/19957
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2185 E., 2023/1815 K. KATILANLAR: ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/316 Esas, 2021/465 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2021/2846 Esas, 2023/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün; dava konusu olaya ilişkin olarak katılanların aşamalardaki beyanlarında suç tarihinde çalınan eşyalar ile beraber 1.000,00 TL paranın dahi çalındığını beyan ettikleri ve çalınan eşyaların değerinin de suç tarihinden sonra geçen sürede sosyal ekonomik koşullardaki değişiklik nedeniyle doğru olarak belirlenmediği beyan ettikleri, bu hususların yerel mahkemece dikkate alınmamış olduğu görülmekle, sanıkların zarar gideriminin kısmi düzeyde kaldığı ve mağdurun rızası bulunmadığı taktirde kısmi iade nedeniyle cezada indirim yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisinin hukuka aykırı bulunduğundan bahisle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 08.02.2023 tarihli ve 2021/2846 Esas, 2023/381 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine verilen, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.