Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25444 E. 2024/20258 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 13.04.2023 SAYISI : 2023/2881 E., 2023/3150 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/2881 Esas, 2023/3150 Karar sayılı ek kararının, sanık vasisi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanığın atandığından haberdar olduğu müdafiine 27.12.2022 tarihli kararın 09.01.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafiin kararı temyiz etmediği; her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere, 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/2. maddesi gereğince sanığın ve müdafiin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, ancak sanığa kararın tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat belgesine rastlanılmadığı; öte yandan, sanık hakkında Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.07.2022 tarihli, 2022/2620 Esas, 2022/2832 Karar sayılı ilâmı ile verilen ve 07.09.2022 tarihinde kesinleşen vesayet altına alınmasına ilişkin karar ile vasi olarak atanan eşi ...'e 27.12.2022 tarihli kararın tebliğ edilmediği, sanık vasisinin öğrenme üzerine 13.03.2023 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ve dilekçede gerekçe gösterildiği, ancak yukarıda da belirtildiği üzere usule uygun şekilde sanığa herhangi bir tebligatın yapılmadığının ve sanığın da ayrıca temyize hakkı olduğunun anlaşılması karşısında; söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu 27.12.2022 tarihli gerekçeli kararın sanık ...'e tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde 5271 sayılı CMK'nın 35/3. ve 263. maddelerine uygun olarak okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhli olarak tebliğ yapılmak suretiyle) sanığa tebliği ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.