Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25261 E. 2024/7314 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2023 tarihli ve KYB-2023/102352 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2015 tarihli kararıyla, adı geçen sanıkla birlikte atılı basit hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği gerekçesiyle sanık ... (...) da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 35. maddeleri uyaınca cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sanık ... yönünden temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/05/2019 tarihli ve 2019/1767 esas, 2019/8657 karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere, alış veriş merkezi içerisinde alışveriş yapmakta olan müştekinin alışveriş arabasının içine koyduğu çantasının çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu itibarla uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, uzlaşma sebebiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli kararıyla, adı geçen hükümlü ile birlikte atılı basit hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği gerekçesiyle sanık ... (...) da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sanık ... yönünden temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2019/1767 Esas, 2019/8657 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere, alış veriş merkezi içerisinde alışveriş yapmakta olan şikâyetçinin alışveriş arabasının içine koyduğu çantasının çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu itibarla uzlaşma kapsamında olmadığı, buna göre uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uzlaşma sebebiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2017 tarihli ve 2013/186 Esas, 2015/119 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, uyarlama yargılaması sonucunda verilen yeni hükümler bakımından " aleyhe sonuç doğurmama" ilkesinin geçerli olamayacağı da gözetilerek gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.