Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2504 E. 2024/177 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2504
Karar No
2024/177
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/345 E., 2021/794 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 02.01.2012 tarihinde duran zamanaşımının, deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 27.04.2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, bu nedenle zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede, Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, Mahkemenin kanaat ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Ancak; 1. Mahkemece, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2020/9271 Esas, 2021/10169 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu halde, bozma ilâmının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla, anılan bozma ilâmında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması zorunlu olduğu halde, Mahkemece suça sürüklenen çocuğun duruşma tarihi itibarîyla 18 yaşını ikmal etmiş olup hakkında sosyal inceleme raporu alınmasının dosyaya yenilik sağlamayacağı gerekçesiyle sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, 2.Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/2504, K. 2024/177, T. 09.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-2504-e-2024-177-k-f33ae5aef7db