Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/23525 E. 2025/6359 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/828 E., 2023/396 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilememesine rağmen hüküm fıkrasından sanık hakkında aynı Kanun'un hem 53/1. maddesinin uygulanmasına hem de uygulanmamasına karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53(1) maddesinde yazılı haklardan, belirtilen madde ve fıkranın c) bendi hariç olmak üzere aynı yasa maddesinin 2. fıkra hükmü gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c) bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilme tarihine kadar sürmek üzere yoksun bırakılmasına, sanık hakkında infaz aşamasında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanması halinde, hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğu hükümlerinin ve birinci fıkranın e) bendindeki hükümlerin uygulanmamasına, bu hükmün infazı ile ilgili olarak, 5237 sayılı TCK'nin aynı maddesinin 3, 4 ve 5. fıkra hükümlerinin ve ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının dikkate alınmasına," ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.