Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22993 E. 2026/1175 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1374 E. 2023/904 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanığın telefonu aldıktan sonra telefon görüşmesinin uzun sürdüğünü ve görüşme bittiğinde katılanın oradan ayrıldığını fark ettiği, katılanı aradığı ancak ulaşamadığı, ortak tanıdıkları olan ... isimli şahsa telefonu teslim ederek katılana ulaştırmasını istediği, bu şahsın da telefonu katılana teslim edeceğini beyan ettiği, katılanın cep telefonunu sanığa kendi rızası ile teslim ettiği, sanığın hırsızlığa yönelik bir kastı ve bir eylemi bulunmadığı, bu nedenle suçun manevi ve maddi unsurlarının gerçekleşmediği, sanığın katılanın zararını gidereceğini beyan ettiği, buna karşın maddi zarar miktarının bildirilmediği ve herhangi bir süre tanınmadığına yönelik olduğu, sanığın temyiz talebinin, katılanın zararını gidermek istediğini belirttiği hâlde dikkate alınmadığına yönelik olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sanığın savunmasında katılan tarafın zararını gidermek istediğini belirtiği hâlde; katılanın maddi zarar miktarı bildirilip bu maddi zararı ödemesi için sanığa süre verilmesi gerekirken, bu imkan tanınmayarak sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden istifadesinin önüne geçilmesinin hukuk ve usule aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.