Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21511 E. 2023/9997 K.

İ T İ R A Z Sanık ...'nın hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyetine ilişkin Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2007 tarihli ve 2006/644 Esas, 2007/645 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 25.11.2013 tarihli ve 2011/9762 Esas, 2013/23446 Karar sayılı kararı ile, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkûmiyet hükmünün birden fazla suçtan ibaret olup birden fazla cezayı içermesi nedeniyle, en ağır cezayı hükümlülüğün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi nedeniyle hüküm fıkrasından “tekerrür” ile ilgili bölüm çıkartılarak, yerine "Adli sicil kaydında yer alan, Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2003 tarih ve 2003/44-128 sayılı kararına konu 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen para cezası hükmü esas alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verilerek hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2023 tarihli, KD-2023/28256 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede; Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından verilen 25.11.2013 tarihli ilâma Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan 07.06.2023 tarihli itirazın, tekerrüre esas alınan Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2003 tarihli ve 2003/44-128 sayılı kararı ile verilen ceza hakkında mahkemenin 07.04.2011 tarihli EK kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden 22.04.2011 tarihinde kesinleştiği ve sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas hükmün de bulunmayışı karşısında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin olduğu anlaşılmakla, tekerrür hükmü bakımından hükümlerin düzeltilerek onanması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE ve Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2007 tarihli ve 2006/644 Esas, 2007/645 Karar sayılı kararının düzeltilerek onanmasına ilişkin, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 25.11.2013 tarihli ve 2011/9762 Esas, 2013/23446 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2003 tarihli ve 2003/44-128 sayılı kararı ile verilen cezalar hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda mahkemenin 07.04.2011 tarihli EK kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden 22.04.2011 tarihinde kesinleşmesi sebebiyle tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği anlaşıldığından, sanığın suç tarihi itibarî ile de adlî sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı hususu gözetilmeden, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm kısmından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.