Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21048 E. 2024/3254 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/21048
Karar No
2024/3254
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/242 E., 2020/11 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ... SUÇ : Mala zarar verme İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59323 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Her ne kadar anılan Mahkemenin gerekçeli kararında suça sürüklenen çocukların müştekiye ait doğalgaz panosuna zarar vererek doğalgaz panosunda bulunan bakır kabloları hırsızladıklarından bahisle hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme suçundan da mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de, müştekinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları, 06/12/2018 tarihli görgü tespit tutanağı ve 10/12/2018 tarihli zarar/ziyan ve değer tespit tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların doğalgaz panosunda bulunan bakır kabloları keserek çalmaları şeklindeki eylemleri sırasında, doğalgaz panosuna zarar verdiklerine ilişkin herhangi bir tespit ve beyanın bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların üzerilerine atılı mala zarar verme suçu yönünden beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Her ne kadar anılan Mahkemenin gerekçeli kararında suça sürüklenen çocukların şikâyetçiye ait doğalgaz panosuna zarar vererek doğalgaz panosunda bulunan bakır kabloları çaldıklarından bahisle hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de; şikâyetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanları, 06.12.2018 tarihli görgü tespit tutanağı ve 10.12.2018 tarihli zarar/ziyan ve değer tespit tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların doğalgaz panosunda bulunan bakır kabloları keserek çalmaları şeklindeki eylemleri sırasında, doğalgaz panosuna zarar verdiklerine ilişkin herhangi bir tespit ve beyanın bulunmadığı dikkate alınarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarihli ve 2013/2-686 Esas, 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır. 3. 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca suça sürüklenen çocukların beraatine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2019/242 Esas, 2020/11 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni suça sürüklenen çocukların cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açılmış ise de; 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi gereği BERAATLERİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/21048, K. 2024/3254, T. 28.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-21048-e-2024-3254-k-069abf06e809