Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21029 E. 2024/8831 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60249 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 151. maddesindeki "Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır" hükmü nazara alındığında; Samut olayda, mağdur ...'nun ... Mahallesindeki ikametgahına ilişkin tanzim edilen 29/11/2013 tarihli tutanakta herhangi bir zarar ve ziyanın olmadığının tespit edildiği; mağdurun aynı tarihli ifade tutanağında da balkon kapısı zorlanarak eve girildiğini, evin hiçbir yerinde zararının olmadığını beyan ettiği; müşteki ...'ın ikametine ilişkin olarak tanzim edilen 29/11/2013 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında da herhangi bir zarar tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçunun oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151. maddesindeki "Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır" hükmü nazara alındığında; Somut olayda, şikâyetçi ...'nun ikametgahına ilişkin tanzim edilen 29.11.2013 tarihli tutanakta herhangi bir zarar ve ziyanın olmadığının tespit edildiği; şikâyetçinin beyanında da balkon kapısı zorlanarak eve girildiğini, evin hiçbir yerinde zararının olmadığını belirttiği, şikâyetçi ...'ın da beyanında evinde zarar olmadığını söylediği ve ikametine ilişkin olarak tanzim edilen 29.11.2013 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında da herhangi bir zarar tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle hükümlüler ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçunun oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2014/1 Esas, 2018/479 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlülerin ve suça sürüklenen çocukların cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlüler ve suça sürüklenen çocuklar hakkında şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçundan cezalandırılmaları talebi ile kamu davası açılmış ise de; 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (a) bendi gereği BERAATLERİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.