Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2084 E. 2024/9728 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kasten yaralama, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Kamu görevlilerine hakaret, Kamu Malına Zarar Verme ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Sanığa isnat olunan eylemlere uyan 5237 sayılı Kanun'un 265/1,3, 43, 125/1,3-a, 125/4, 43, 152/1-a maddelerinde belirtilen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet kararının verildiği 30.12.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II.Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Kasten yaralama suçunun, şikâyetçinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirilmesine ve aslolan kısa kararda uygulama maddesinin TCK'nın 86/3-c maddesi şeklinde doğru olarak gösterilmesine rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında atıf maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 86/3-c maddesi yerine 86/3-e maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.