Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20391 E. 2025/6535 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/20391
Karar No
2025/6535
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/17 E., 2023/36 K. SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılanın ikametine gündüz vakti kapıyı kırmak suretiyle girilmesi şeklindeki gerçekleşen olayda konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının sanıklar tarafından işlendiği iddia edilen eylemlere uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 11.12.2015 tarihli sorgudan, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğince düzenlenen bilirkişi raporunda, sanık ... hakkında görüşe yer verilmemiş ise de, ilgili raporda görüntülerdeki yüz detayının mukayeseye yönelik şekilde elde edilmediğinden karşılaştırma yapılamadığının belirtildiği anlaşılmakla, bu husus sonuca etkili olmayacağından mahkemenin verdiği beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığından Tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/20391, K. 2025/6535, T. 15.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-20391-e-2025-6535-k-40caba884793