Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2013 E. 2023/5059 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2817 E., 2019/1039 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2018/2817 Esas, 2019/1039 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, temyiz dilekçesinde herhangi bir gerekçe gösterilmediği için 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca, temyiz talebinin reddi gerekeceği; ancak sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle; aynı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca mahallince işlem yapılabileceği belirlenerek yapılan incelemede; İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı düzeltilerek sanık hakkında sonuç ceza olarak 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi ... olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 16.05.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 28.05.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.