Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1967 E. 2025/10009 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3360 E., 2019/915 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, "suçsuz olduğu, gerçek suçlunun başkası olduğu, yeniden yargılandığı zamanla gerçeğin ortaya çıkacağı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İlk derece mahkemesince sanığın eylemine uyan herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 142/2-h maddesinin gösterilmemesi, 2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/868 Esas ve 2016/728 Karar sayılı kararının, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.05.2024 tarih, 2022/17134 esas sayılı ilâmı ile bozulduğu, adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilamı da olmadığının anlaşılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nın 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının temel cezanın belirlendiği kısmına "TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca" cümlesinin eklenmesi ve tekerrüre ilişkin kısmın hükümden tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.