Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19297 E. 2025/864 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/96 E., 2023/408 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I - Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2023/96 Esas, 2023/408 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesinde, mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri belirtilmiş olup, aynı Kanunun 237/2. maddesinin, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” hükmü de nazara alındığında, mahkemenin 21.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2021 tarihli yazısına istinaden suçtan zarar gören Adalet Bakanlığına gerekçeli kararın 03.02.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olmasına rağmen kamu malına zarar verme suçundan zarar gören kurumun davaya katılma talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sıfatını almayan ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmayan suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II - Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde, Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.