Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18594 E. 2025/12207 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2135 E., 2022/1833 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocukların ikrar etmesinin mahkûmiyet kararı için yeterli olmadığına, yan deliller ile doğrulanmasının gerektiğine, suça sürüklenen çocuklar lehine yeterince delil toplanmadığına, beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2019/53 Esas, 2019/425 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 2020/1541 Esas, 2021/502 Karar sayılı kararı ile; ilk bozma nedeni olarak, kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocukların sorguları yapılırken soruşturmada kolluk tarafından tanzim olunan 17.01.2019 tarihli Araştırma, Kamera Görüntüsü İzleme, Yakalama ve Cumhuriyet Savcısı ile Görüşme Tutanağı ve 18.01.2019 tarihli Yakalama Tutanağının, tutanak ismi ve tarihleri açıkça bildirilerek okunması ve suça sürüklenen çocukların diyeceklerinin sorulması gerektiği gözetilmeden soyut ifadelerle dosyadaki tutanakların okunduğunun bildirilmesinin yeterli olmadığı, kovuşturma evresi açısından ikame edilmemiş olan bu delilin, 5271 sayılı Kanun'un 289/1-i. maddesi kapsamında "Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması" kuralını ihlal ettiği, ikinci bozma nedeni olarak da 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanma koşullarına ilişkin eksik incelemeyle karar verilmesi nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği; ancak ilk bozma nedeninin 5271 sayılı Kanun'un 289/1-i. maddesi kapsamında bulunmayıp, aynı Kanun'un 289/1-h. maddesi kapsamında savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, ikinci bozma nedeninin ise eksik incelemeyle uygulama hatası yapılmasına ilişkin olup, bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli ve 2020/1541 Esas, 2021/502 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/86 Esas, 2022/207 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.