Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18491 E. 2026/4148 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/18491
Karar No
2026/4148
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1366 E., 2022/1523 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1366 Esas, 2022/1523 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 20.10.2022, 03.11.20 22... .03.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğu, hükmün incelenmesinde; 18.05.2022 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık ve müdafiinin yokluğunda verilerek sanık müdafiine tebliğ edildiği ancak sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunmadığı, her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçesinde ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hâle getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli kararında anılan madde uyarınca "...temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğinin yasal zorunluluk olduğu, aksi takdirde CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz sebeplerini içermeyen temyiz dilekçesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinin..." de ayrıca belirtildiği gözetilerek ve fakat sanık tarafından verilen dilekçelerde ise herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/18491, K. 2026/4148, T. 03.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-18491-e-2026-4148-k-bfe1bd247e24