Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18038 E. 2025/1432 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/18038
- Karar No
- 2025/1432
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2391 E., 2023/5 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar ... ve ... haklarında kamu malına zarar verme suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin verilen kararın kesin olmasından dolayı ret kararı verildiği, söz konusu ek kararın katılan vekiline 22.03.2023 tarihinde tebliğ edildiği ancak katılan vekilinin ret kararına ilişkin yeniden temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, suçun işlendiğinin sabit olduğuna, sanıklar hakkında ceza verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kamu kuruluşuna karşı işlenen bu suçun en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suç tarihinde inceleme dışı sanık ...'ın kullanımında iken yakalanan ve hırsızlık eyleminde kullanılan 47...07 plakalı kamyonun suç tarihi itibarıyla sanıklara ait Peyman Tarım Gıda Ltd. Şti. adına kayıtlı olması karşısında, sanıkların savunmalarında ifade ettikleri çerçevede söz konusu kamyonun suç tarihi öncesi icra yoluyla veya Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine uygun şekilde başka şahıslara satış olup olmadığının usule uygun şekilde araştırılıp belgeleri denetime elverişli olacak şekilde dosya içerisine eklenip, suç tarihi itibariyle suça konu aracın resmi olarak kimlere ait olduğu belirlemesi yapılmadan eksik araştırma sonucu, şirket yetkilileri olan sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 304/2-a maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.