Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17480 E. 2023/8629 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/17480
- Karar No
- 2023/8629
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/483 E., 2022/232 K. SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2023 tarihli ve KYB - 2023/38969 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, sanığın müsnet suçu 10/02/2011 tarihinde işlediği, 21/09/2011 tarihinde savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 09/02/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 03/11/2013 tarihinde yeniden suç işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/02/2012 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 03/11/2013 tarihi arasında (1 yıl 8 ay 24 ...) dava zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve sanığın sorgusunun yapıldığı 21/09/2011 tarihinden itibaren hükmün açıklandığı 07/03/2022 tarihine kadar geçen sürede 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE-KARAR Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 10.02.2011 tarihinde işlendiği, açılan kamu davasında yapılan yargılamada sanığın sorgusunun 21.09.2011 tarihinde yapıldığı, sanık hakkında Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2011 tarihli ve 2011/589 Esas, 2011/618 Karar sayılı kararı ile atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde suç işlemesi üzerine (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle zamanaşımı süresinin 1 yıl 8 ay 24 ... durduğu), Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/593 Esas, 2015/750 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararının verildiği, mahkûmiyet kararının temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 24.02.2021 tarihli ve 2020/15743 Esas, 2021/3640 Karar sayılı ilâmı ile bozma kararı verildikten sonra, Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/232 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet kararının verildiği anlaşılmakla; sanığın sorgusu yapıldıktan sonra, yukarıda belirtildiği üzere 25.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararının verilmesiyle zamanaşımının kesildiği, sorgu tarihinden son mahkûmiyet tarihi olan 07.03.2022 tarihine kadar geçen sürede zamanaşımını kesen bir sebebin bulunmaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, sanığın üzerine atılı suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca belirlenen 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin ve aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı ve verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz edilmeksizin kesinleşen 07.03.2022 tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/232 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.