Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17111 E. 2025/2936 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/580 E., 2023/46 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görelmemiştir. Ancak; 1- Katılanın soruşturma aşamasında 1.013,00 TL'nin kendisine ödenmesini istediği, 24.06.2015 tarihli duruşmada zararının 1.013,00 TL olduğunu söylediği, sanığın dosyadaki dekonta göre 1.013,00 TL'yi 21.03.2023 tarihinde ödediği ancak, katılanın 22.03.2023 tarihli duruşmadaki "1.000,00 TL haricinde ödemiş olduğum faiz vardır, kısmi giderim halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızam yoktur" şeklindeki beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluşmadığı hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, 2- Sanığın, katılana ait kredi kartını çalarak 1.013,00 TL harcama yapması biçimindeki olayda, suçun işleniş biçimi itibarıyla TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.