Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16561 E. 2025/307 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/294 E., 2023/189 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hüküm yönünden; 24.07.2015 tarihli araştırma ve muhafaza altına alma tutanağı içeriğine göre, sanığın inceleme dışı başka hırsızlık suçları nedeniyle yakalandığı sırada aynı zamanda temyize konu hırsızlık olayına ilişkin şikâyetçilerden ...'e ait çaldığı diz üstü bilgisayarı da tanık ...'a ait işyerine 90 TL'ye sattığını söylediği, tanığın işyerinde ele geçirilen diz üstü bilgisayarın şikâyetçi ...'e kolluk tarafından teslim edildiği, kovuşturma aşamasında sanığın kardeşi tarafından tanık ...'ın sanığa ödediği 90TL'nin de tanığa ödendiği, yine bozma öncesinde karardan önce 19.11.2015 tarihinde şikâyetçi ...'in tüm zararının karşılandığı anlaşıldığından, sanık hakkında koşulları oluştuğu hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayini, 2-Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda, sanık hakkında adlî para cezasına hükmedilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Kabule göre de; 3-Hırsızlık suçunda sonuç ceza bakımından kazanılmış hak korunduğu sırada uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK’un 326/son fıkrası yerine 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hırsızlık suçuna yönelik hüküm hüküm fıkrasından, "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin bölümün" çıkarılmasına, yerine TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasından hemen sonra gelmek üzere, "Kovuşturma aşamasında şikâyetçilerin ve iyiniyetli kabul edilen üçünçü kişinin uğradığı zarar tamamen giderildiğinden, sanık hakkında verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde yazılmasına, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "6 yıl 3 ay hapis cezası" ibarelerinin çıkarılarak yerine "3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası" ibarelerinin yazılmasına, "aleyhe bozma yasağı nedeniyle sanığın cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün olarak infazına ilişkin bölümün" hükümden tamamen çıkarılmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna yönelik hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün" çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.