Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16522 E. 2025/20186 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/980 E., 2022/1779 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet kararları kaldırılmak suretiyle beraat, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında gündüz vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak, sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmakla; ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.09.2022 tarihli ve 2021/980 Esas, 2022/1779 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1 maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2021/980 Esas, 2022/1779 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.