Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16371 E. 2025/19882 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/963 E., 2022/485 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık hakkında 28.02.2022 tarihinde, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, sanık müdafiine, 12.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 07.03.2022 tarihli dilekçe ile bu suçtan verilen hükmü temyiz ettiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ek kararı ile anılan suça yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 296/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bu kararın da sanık müdafiine 15.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği hâlde, ek kararın temyiz edilmediği; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik olduğu belirlenerek; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, iş yerine zarar vermediğine, suça konu eşyaları şikâyetçiye teslim ettiğine, ceza infaz kurumunda olduğu için zararın tamamını karşılayamadığına, sanık müdafiinin temyiz isteminin, müvekkili olan sanığın dürüst ve samimi şekilde beyanda bulunduğuna, ceza verilirken lehine indirim hükümlerinin uygulanmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.