Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15907 E. 2024/17184 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/15907
- Karar No
- 2024/17184
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/2 E., 2022/706 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamında hiçbir aşamada katılanın ve sanığın suçun işlendiği saate dair herhangi bir bayanlarının bulunmadığı, aşamalarda bu hususta herhangi bir araştırma da yapılmadığı anlaşılmakla, suçun işlendiği saatin katılandan sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesine göre cezada artırım yapılması gerekip gerekmediği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Dosya kapsamına göre suçun işlendiği tarihin 07.04.2011 olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece suç tarihinin 15.11.2019 olarak yazılması, 3-Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep 2. Sulh Ceza (Kapatılan) Mahkemesinin 2009/774 Esas, 2000/1326 Karar sayılı ilâmında verilen 5 aylık hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.c maddesi uyarınca verilmiş olduğu, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, bahse konu 106/1-1. cümle kapsamında kalan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilâm sebebi ile usulüne uygun uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi, yine adlî sicil kaydında bulunan Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/894 Esas 2001/377 Karar sayılı 13.04.2002 kesinleşme tarihli 765 sayılı Kanun'un 493/1. maddesi kapsamında verilen 1 yıl 3 aylık hapis cezasına dair ilâmının ise UYAP'ta dosya kaydına rastlanmaması karşısında, tekerrüre esas alınıp alınamayacağı hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.