Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15379 E. 2025/18712 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15379
Karar No
2025/18712
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/830 E., 2022/667 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması, onama

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesindeki düzenleme karşısında incelemeye konu suçlar yönünden verilen istinaf başvurularının esastan reddi kararlarının kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ek kararıyla reddedildiği ve ek kararın sanık müdafiine 05.06.2022 tarihinde tebliğ edildikten sonra yasal sürede bu karara karşı herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı temyiz incelemesinin sadece sanık hakkında kurulan hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlendiğinden Tebliğname'deki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçları yönünden temyiz başvurusunun reddi yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, “sanığın suçu ikrar etmesi ve pişmanlığını dile getirmesine rağmen hakkında etkin pişmanlık hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanmadığına, fazla cezaya hükmedildiğine” yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15379, K. 2025/18712, T. 22.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-15379-e-2025-18712-k-766fe22533db