Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13171 E. 2024/8555 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2023 tarihli ve 2023/11-347 E., 2023/500 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, sanık hakkında istinaf incelemesi neticesinde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin ek bir yaptırım olarak ilk kez hükme ilave edilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanığın temyiz dilekçesi ile katılanlar ... ... Bankası .... ve ... ... Bankası A.Ş.'ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği, ... ... Bankası A.Ş.'ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin, Bölge Adliye Mahkemesinin 14.02.2022 tarihli ek kararı ile hükmün kesin olduğundan bahisle reddedildiği ve ek kararın sanık tarafından temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, alkolün etkisi ile atılı suçu işlediğine, pişman olduğuna ve zararı gidermek istediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, ... ... Bankası ....'ya ait ATM'lere zarar vermesi şeklindeki eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde tanımlı kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşerek aynı Kanun’un 151/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.