Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/131 E. 2024/15320 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/131
Karar No
2024/15320
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/139 E., 2022/275 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, dosya içerisinde atılı suçu işlediğine dair somut, kesin ve net bir kanıt bulunmamasına ve olay yeri görüntüleri olmamasına karşın sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ve hatalı kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tüm dosya içeriğine göre; sanığın açık kimliği tespit edilemeyen şahıslarla birlikte katılana ait iş yerinden hırsızlık yaptığının iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda kamera görüntülerindeki kişinin kendisi olmadığını savunarak atılı suçlamayı kabul etmediği, kolluk görevlilerince düzenlenen 14.01.2015 tarihli CD İzleme ve Tespit Tutanağı ile 13.06.2016 tarihli Bilirkişi Raporunda, suça konu iş yerinden çıkan şahısların gittikleri güzergahtaki kameraların incelenmesi sonucu ticari taksinin sağ ön koltuğuna binen şahsın sanık olduğuna dair görüş bildirildiği, ancak CD İzleme ve Tespit Tutanağı ile bilirkişi raporunun yeterli teknik bilgi ve incelemeyi içermediği, bu haliyle atılı suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde saptanmadığının anlaşılması karşısında; sanığın temin edilen muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükteki fotoğrafları ile kamera görüntüleri Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilip, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılması sağlanarak bahse konu görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına dair rapor alınmasından sonra sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/131, K. 2024/15320, T. 22.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-131-e-2024-15320-k-1e0e26322c86