Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1262 E. 2023/10234 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1262
Karar No
2023/10234
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/239 E., 2022/67 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında Dairemizin bozmaya ilişkin ilâmından önce kurulan 08.10.2015 tarihli ilk kararda, Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2008 tarihli ve 2006/152 Esas, 2008/80 Karar sayılı ilâmında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince verilmiş 10 ay hapis ve 375,00 TL adlî para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, aynı ilâmdaki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi gereğince kasten yaralama suçundan verilmiş 3 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 25.01.2022 tarihli kararda, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmda yer alan ve daha ağır cezayı içeren 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince verilmiş 10 ay hapis ve 375,00 TL adlî para cezasının tamamının tekerrüre esas alınması gerekirken 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve yine, koşullu salıvermeye eklenecek sürenin hesabında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine “sanık hakkında Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2008 tarihli ve 2006/152 Esas, 2008/80 Karar sayılı ilamında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince verilmiş 10 ay hapis ve 375,00 TL adlî para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, aynı ilâmda yer alan 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince kasten yaralama suçuna konu 3 ay 10 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/1262, K. 2023/10234, T. 28.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-1262-e-2023-10234-k-3cfc09721bef