Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12078 E. 2025/16271 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/12078
Karar No
2025/16271
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2951 E., 2021/3100 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/2951 Esas, 2021/3100 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, katılan tarafından üzerine atılan 6.000,00 TL mağduriyetini kabul etmediğine, katılanın yalnızca 58,00 TL zararı bulunduğuna, olaydan ötürü büyük utanç ve pişmanlık duyduğuna, dosyanın incelenmesini ve tekrar yargılanmasını istediğine, katılanın mağduriyetini gidermek istediğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosya kapsamında yer alan kamera kayıtlarına ilişkin görüntü tutanağında sanıkların olay yerinde olduğunun görüldüğüne, fakat hangisinin eve girdiğinin belli olmadığına, müvekkilinin o gece olay yerinde olmasının hırsızlık suçunu işlediğine dair kesin bir delil teşkil etmediğine, sanıkların suçu birbirlerine attığına ve diğer sanık ...’in beyanlarındaki çelişki de göz önüne alındığında TCK'nın 39. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğine, ancak müvekkilinin diğer sanığa yardım ettiğine veya suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdığına ilişkin de dosya kapsamında bir delil bulunmadığına, bu sebeple müvekkili hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/12078, K. 2025/16271, T. 23.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-12078-e-2025-16271-k-d69b002178cc