Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11995 E. 2025/14931 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11995
Karar No
2025/14931
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3268 E., 2021/3235 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/3268 Esas, 2021/3235 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanık ...'nun yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde (sanığın ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) sanığa da tebliğinin gerektiği; 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin temyize konu 30.12.2021 tarihli kararında 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ edilmesi zorunluluğuna uyulmaması ve sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin gerekçe içermemesi nedeniyle, anılan sanık müdafiine de usulüne uygun şekilde yeniden karar tebliğinin gerektiği, 3. Katılan ...'un yokluğunda verilen kararın, katılanın bilinen adresine tebliğe çıkarıldığı ve 12.01.2022 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, adreste isim ve imza vermeyen komşusunun muhatabın geçici olarak çarşıya gittiğini beyan ettiği belirtilerek, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip, kapısına (2) no’lu haber kağıdının yapıştırıldığı, beyanda bulunan ve haber bırakılan komşu ismi tespit edilmeksizin tebliğ işleminin tamamlandığı görülmektedir. Tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemez. Katılan ...'un geçici olarak adreste bulunmadığına dair bilgisine başvurulan kişinin denetime elverişli şekilde adı ve soyadının tespit edilmediği, dolayısıyla tebligat işlemini usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın, öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine Tebligat Kanununda ve Tebligat Tüzüğünde belirlenen usullere uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresinde tebliğ yapılamaması halinde katılanın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliği gerektiği, Anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılan ...'a, sanık ...'na ve müdafiine, usulüne uygun şekilde, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde düzenlenen ihtarı ile tebliğ edilerek, tebliğ belgeleri ve sunulması halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek ve ek Tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11995, K. 2025/14931, T. 09.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-11995-e-2025-14931-k-9e9f27739a60