Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11909 E. 2025/16611 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11909
Karar No
2025/16611
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/775 E. 2021/2821 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamının yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin mahkûmiyetin büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanması gerektiği, sanığın savunmalarında da belirttiği üzere hırsızlık eylemini kendisinin gerçekleştirmediği, çalan kişilerin ... ile ... olduğunu, sanığın olaydan sonra yanlarına doğru gittiğini ancak kesinlikle hırsızlık eylemini gerçekleştirmediğini beyan ettiği, üzerine atılı suçlamayı kabul eden ..'ın olayları samimi bir şekilde anlattığının kabulü gerekirken aralarında husumet bulunan ve sanık konumunda olan ...'ın beyanı hükme esas alınarak verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiği, yeni bilirkişi incelemesi gerektiği, lehe kanun hükmü uygulanmamasının da ayrıca bozma sebep olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın aşamalarda ısrarlı şekilde suçlamaları kabul etmemesi, suça ilişkin kamera görüntüleri üzerinde yapılan teknik bilirkişi incelemelerinden kriminal karşılaştırma yapılmasının mümkün olmadığında dair raporların dosya içerisine sunulduğu, özellikle dosya dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalarda hırsızlık yaparken yanında bulunan kişinin ... değil, hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı kesinleşen ... olduğu hırsızlık yaparken ...'in yanlarında bulunmadığına ilişkin beyanları ve suça konu zeytinyağının ...'ın evinden bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Manisa 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise .. Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11909, K. 2025/16611, T. 25.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-11909-e-2025-16611-k-7305ca72ce7a