Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1155 E. 2025/1582 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/701 E., 2021/929 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 145. maddesinin, teşebbüs hükümlerini içeren aynı Kanun'un 35. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın güncel adli sicil kaydına göre, Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011 tarihli ve 2013/71 Esas, 2013/279 Karar sayılı ilâmına konu uyuşturucu ve uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/377 Esas, 2014/466 Karar sayılı ilâmın tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011 tarihli ve 2013/71 Esas, 2013/279 Karar sayılı ilâmı ile uyuşturucu ve uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan verilmiş 4 yıl 2 ay hapis ve 5000 adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/377 Esas, 2014/466 Karar sayılı ilâmında yer alan 3.240,00 TL adli para cezasına göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.