Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11388 E. 2024/17775 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/11388
- Karar No
- 2024/17775
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/343 E., 2014/665 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanığın 09.12.2014 - 20.02.2015 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğu ve yerel mahkemece gerekçeli kararın sanığa 29.12.2014 tarihinde adresine tebliğ edildiği dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu yerel mahkemenin 15.02.2021 tarihli ek kararı ile de sabit olmakla; eski hale getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarih, 2012/758 Esas, 2013/271 Karar sayılı, 24.04.2013 tarihinde kesinleşen ilamına konu suçu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı gözetilmeden,sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı sırada işlediği suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınası, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.