Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11295 E. 2023/9522 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/403 E., 2021/553 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ..., şikâyetçiler ... ve ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: A) Şikâyetçiler ... ve ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde; Şikâyetçiler ... ve ...'ın 21.05.2021 havale tarihli dilekçeleri ile şikâyetlerinden vazgeçtikleri nazara alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 243.maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73/5. maddesi gereğince aynı olaya ilişkin olan şikâyetten vazgeçmenin suçu iştirak halinde işleyen diğer sanığa da sirayet edecek olması ve katılmanın hükümsüz kalması nedenleriyle, temyiz yetkileri bulunmadığından temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, B)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından temyizi ile yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklar bakımından hükmolunan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve müdafii huzurunda savunmalarının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile müdafinin ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/12/2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.