Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/94 E. 2023/10219 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/62 E., 2016/335 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla; bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. A) Şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik, şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının doğrudan zarar görmediği ve temyiz hakkı bulunmadığından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, B) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Tekerrüre esas alınan Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 karar tarihli, 2015/421 Esas, 2015/459 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. maddesinde yazılı 'tehdit' suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılması sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, C) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 1-Kamu malına zarar verme suçu bakımından, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, yapılan iade işlemi üzerine şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 25.05.2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun aynı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, 2- Tekerrüre esas alınan Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 karar tarihli, 2015/421 Esas, 2015/459 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. maddesinde yazılı 'tehdit' suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, yapılmadı ise yapılması sağlanarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.