Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9103 E. 2022/21267 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, hüküm fıkrasında teşdiden temel cezaların belirlendiğinin belirtilmesine rağmen, alt sınırdan uzaklaşılmadan temel cezaların belirlenmesi, 2- Dosya kapsamına göre, hırsızlığın gerçekleştiği yerin 6. Bölge DSİ Şube Müdürlüğü Makine ve Donatım Şube Müdürlüğüne ait müstakil bina şeklinde depo olarak kullanılan bir yer olduğu ve etrafında tel örgülerin bulunduğu anlaşılmakla, suç tarihi itibariyle bahse konu deponun iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, 3- Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK'nın 152/1-a. maddesi yerine aynı Kanun’un 152/2-a. maddesi olarak yanlış gösterilmesi, 4- Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 152/1-a. maddesindeki temel cezanın alt sınırının 1 yıl hapis olduğu gözetilmeden, 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi, 5- Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ... 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1102 Esas, 2011/2102 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilamın bulunmaması nedeniyle, hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK'nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi karşısında, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... müdafii ile sanıklar ...ve ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 21/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.