Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8736 E. 2024/13487 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8736
- Karar No
- 2024/13487
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E: MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/291 E., 2021/342 K. HÜKÜMLÜLER : ..., ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I.Hükümlüler ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli ve 2011/777 Esas ve 2012/1819 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere önceki kararı temyiz etmeyen veya temyiz talebi reddedilen hükümlünün sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/10008 Esas ve 2020/244 Karar sayılı ilâmı ile lehe bozmanın, mahkemece verilen 16.06.2015 tarihli hükmü temyiz etmeyen hükümlüler ... ve ...'e de sirayetine karar verilmesi üzerine yeniden kurulan inceleme konusu hükme ilişkin hükümlüler ... ve ... müdafiinin temyiz isteminde bulunduğu ancak hükümlülerin sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığından, 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan hükümlüler hakkında, bozma sonrası mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.