Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8668 E. 2024/12073 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/8668
- Karar No
- 2024/12073
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/265 E., 2021/275 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık hakkında Dairemizin 10.02.2021 tarihli ve 2020/22873 Esas, 2021/2308 Karar sayılı bozma ilâmından önce kurulan 10.11.2015 tarihli ilk kararda, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli ve 2013/557 Esas, 2013/604 Karar sayılı 1 yıl 8 ay mahkûmiyete ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 01.04.2021 tarihli kararda, sanığın adli sicil kaydında yer alan daha ağır cezayı içeren Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2013/482 Esas, 2014/158 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınırken, koşullu salıvermeye eklenecek sürenin hesabında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına ve yerine “Sanık hakkında Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli ve 2013/557 Esas, 2013/604 Karar sayılı 1 yıl 8 ay mahkûmiyete ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2013 tarihli ve 2013/557 Esas, 2013/604 Karar sayılı kararına konu 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18. 09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.