Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8445 E. 2022/18353 K. – Hırsızlık Ve

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık ve mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanlar ... ve ... ile müşteki ...’ye yönelik eylemler bakımından verilen hükümlerin onama suretiyle kesinleştiği ve bozma sonrası yargılamanın konusu olmadığı belirlenmekle, ..., ... ve ...’nin gerekçeli karar başlığında katılan ve müşteki olarak gösterilmeleri mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. I) Üst Cumhuriyet savcısının sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 10/12/2019 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 04/02/2020 tarihinde temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, II) Sanığın, hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın, mağdurlara ait araçlara tuğla ile vurmak suretiyle zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu şuç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 10/04/2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, III) Sanığın, hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Kınık Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 30/09/2009 karar tarihli, 2009/160 E., 2009/196 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 151/1. maddesinde yazılı mala zarar verme suçuna ait olduğu, CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve Mahkemenin 16/07/2018 tarihli ek kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetinin olmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan TCK'nın 58. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.