Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/835 E. 2025/4921 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/514 E., 2019/1682 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin sanığın hırsızlık suçuna katılmadığına diğer sanığın beyanına göre sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ...'nın mahkemece tekerrüre esas alınan ilâmı olan Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2013 tarihli, 2013/273 Esas, 2013/665 Karar sayılı 12.01.2016 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 58. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmda tekerrüre esas alınan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2010 tarihli, 2010/462 Esas ve 2010/419 Karar sayılı 10.06.2010 kesinleşme tarihli ilâmına konu suçun aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğu, ancak bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisine dair karar hukuka uygun bulunduğundan sanıklar ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.