Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/574 E. 2025/7296 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3604 E. 2019/1493 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin elde edilen kamera kaydı görüntülerine göre eylemi gerçekleştirdikleri görülen şahıslar ile sanıkların fiziksel yapılarının uyumlu olduğu, yine olay anında camı dirseği ile kıran sanık ...'nın montunda cam kesiği ile uyumlu yırtık oluştuğu, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilemeyeceğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli ve 2020/14-248 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, ilk derece mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip farklı bir sonuca ulaşarak sanığın beraatine karar verebileceği kabul edilmekle, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1)Sanıkların savunmalarında üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri ve görüntülerdeki kişilerin kendileri olmadığını belirttiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların mümkünse suç tarihindeki fotoğrafları temin edilerek, olaya ilişkin kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Kriminal Dairesi Başkanlığına ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığına gönderilip, kamera görüntülerinin olanaklı ise görüntü iyileştirme ve netleştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanıkların fotoğrafları arasında karşılaştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukukî durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, 2)Suça konu cep telefonunun IMEI numarasının tespiti için öncelikle katılandan suç tarihinde bu telefonda kullandığı hatlar sorularak veya Bilgi Teknolojileri İletişim Kurum'undan katılanın suç tarihinde üzerine kayıtlı hatlara ait telefon numaraları belirlenerek, suça konu cep telefonunda kullanılıp kullanılmadığı ve suça konu telefonun IMEI numarasının bulunması ve suç tarihinden sonra hangi hatlarla ve kim tarafından kullanıldığının tespiti gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.