Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4827 E. 2025/6125 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2911 E., 2020/75 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 146 ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın kullanma hırsızlığı suçundan şikâyetten vazgeçme sebebiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, suça konu aracın ve anahtarının, sanığın elinde nasıl bulunduğunun araştırılmadığına, katılanın olaydan 3 gün sonra polise ihbarda bulunmuş olmasının, aracın katılanın rızası dahilinde sanıkta olduğunu gösterdiğine , aracın katılan şirketine ait olması ve olay nedeni ile katılanın iş akdinin sonlandırılması endişesi ile katılanın sanıktan şikâyetçi olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Kullanma hırsızlığı suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olması ve katılanın 04.07.2019 tarihli duruşmada sanıkla ilgili şikayetinden vazgeçtiğini ifade etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereğince şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu sanıktan sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1.maddesi uyarınca Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.