Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4754 E. 2025/1632 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4754
Karar No
2025/1632
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/419 E., 2020/355 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 10 ay hapis cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık tarafından mala bir bütün olarak zarar verildiğine, malın bir kısımını alıp götürmesinden dolayı sanık hırsızlık suçunu işlediğine, kalan kısım üzerinden ise mala zarar verdiği, tahrip ettiği ve kullanılamaz hale getirdiği için sanık mala zarar verme suçunu işleyerek sanığın müvekkil şirkete ait kabloları tahrip etmesinden, kullanılmaz hale getirmesinden dolayı mala zarar verme suçundan dolayı sanığın cezalandırılmasına yetecek kadar delil ve emare bulunması nedeniyle sanığın cezalandırılmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararı dikkate alınarak Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince oluş değiştirilmeden, dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ve yeni bir araştırmaya girilmeksizin İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi katılan vekilinin temyiz isteminin ESASTAN REDDİ ile hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/4754, K. 2025/1632, T. 05.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-4754-e-2025-1632-k-17b0794b3a22