Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/3462 E. 2025/10025 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3462
Karar No
2025/10025
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/77 E., 2020/563 K. SUÇ: Kamu malına zarar verme HÜKÜM: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, cezaevi yemekhanesinde bulunan dolabının kilidini kırması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2013 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/3462, K. 2025/10025, T. 26.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-3462-e-2025-10025-k-1b3f49e8692f