Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16301 E. 2023/10259 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/16301
Karar No
2023/10259
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/51 E., 2022/318 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarih ve 2005/151 Esas, 2008/450 Karar sayılı 09.04.2013 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesi uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2012 tarih ve 2012/248 Esas, 2012/1049 Karar sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak, sanık hakkında Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarih ve 2005/151 Esas, 2008/450 Karar sayılı sayılı kararının tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.06.2012 tarih ve 2012/248 Esas, 2012/1049 Karar sayılı kararına konu 5 ay 25 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2023 gününde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/16301, K. 2023/10259, T. 28.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-16301-e-2023-10259-k-18a2ee58e464