Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15530 E. 2022/21559 K.

Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair İstanbul 78. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli ve 2015/203 E., 2016/279 K. sayılı kararının sanık tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 04/10/2022 tarihli ve 2021/4908 E., 2022/16061 K. sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2022 gün, 2-2016/306841 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2022 gün, 2-2016/306841 sayılı itirazının KABULÜNE, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Dairemizin 04/10/2022 tarihli ve 2021/4908 E., 2022/16061 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçu bakımından sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.